Opdracht Een van de meest bijzondere boeken van de vele duizenden boeken die Museum Meermanno rijk is, was hard aan restauratie toe. Het exemplaar van de eerste druk van de Hypnerotomachia Poliphili uit 1499, moest voor deze opknapbeurt geheel uit elkaar genomen worden. Besloten werd om van de nood een deugt te maken en liefhebbers middels een tentoonstelling de unieke kans te bieden om de losse drukvellen eens van heel dichtbij te bekijken. KEEN werd verzocht om speciale vitrines te ontwerpen en te realiseren waarin de waardevolle drukwerkjes veilig maar goed zichtbaar getoond kunnen worden.

Resultaat We ontwierpen een slank vitrinemeubel van een houtsoort die de zuurgraad van het papier niet aantast. De speciale UV-arme verlichting werd op elegante wijze aan de binnenzijde van de vitrine geplaatst, wat een spannend effect oplevert. Aan iedere vitrine - van de in totaal zes - werd een sterke loep toegevoegd die verschuifbaar is over de glazen afdekplaat. Gevat in hetzelfde hout als van de vitrinemeubels en voorzien van vilten voetjes tegen het krassen, bieden zij bezoekers de mogelijkheid om het unieke drukwerk in al zijn luister te bewonderen.

Opdracht Ontwerp een compacte vitrine die het historisch archief veilig toegankelijk maakt voor publiek. Uiteraard moesten de te gebruiken materialen voldoen aan de emissie-eisen van het Instituut Collectie Nederland ICN.

Resultaat Geheel in stijl met het klassieke karakter van de zaal, ontwierpen we een modulaire vitrinekast met een glazen stolp voor grote boeken en exponaten en twaalf met glas afgedekte laden voor plattere documenten.

Opdracht Onder de titel "Rijksmuseum aan de Hofvijver" wilde het museum een groot deel van de collectie van de afdeling Nederlandse Geschiedenis van het Rijksmuseum Amsterdam aan het publiek tonen. Gedurende de verbouwing van het Rijksmuseum krijgt het Haags Historisch Museum deze belangrijke collectie in bruikleen. KEEN kreeg de opdracht om de vitrines, de belettering en de kleurstelling voor de acht zalen te ontwerpen. Daarnaast werd ons gevraagd om een audiotour te bedenken en te produceren voor kinderen tot 12 jaar, kinderen vanaf 12 jaar en volwassenen. Bovendien moesten er diverse films worden gemaakt waarvoor we de scripts schreven en de productie deden.

Resultaat Nederland wordt in één adem genoemd met water. We bedwongen het om land te winnen, door dijken te bouwen en verwierven faam en rijkdom door de wereldzeeën te bevaren. Water werd ons sleutelwoord voor het ontwerpen van de tentoonstelling. De tentoonstelling start met een AV-productie waarin de aanrollende zee in omgekeerde volgorde te zien is. De inspiratie voor de vitrines haalden we uit stukjes aangespoeld hout die we op het strand vonden. Prachtig bruin/grijs van kleur en weggesleten tussen de nerven, wat een geribbeld effect gaf. Dit effect hebben we nagebootst op al het hout van de vitrines. De kleuren van de wanden op de eerste verdieping kregen kleurschakeringen van de zee. De zalen op de verdieping werden in warme kleuren geschilderd, passend bij verworven rijkdom in diverse periodes van onze geschiedenis. Voor de laatste zaal ontwierpen we een staalconstructie als metafoor voor ons land in opbouw na de tweede wereldoorlog. In de constructie integreerden we twee grote projectieschermen waar twee verschillende AV-producties synchroon gepresenteerd worden. Over alle zalen verdeeld hebben we audiotours ontwikkeld voor drie verschillende doelgroepen.

Opdracht Het Museon in Den Haag wilde een tentoonstelling waarin kinderen (en volwassenen) van nu kunnen ervaren hoe het is om als kind in een oorlog te leven. Het museum had daarvoor bekende en onbekende Nederlanders gevraagd om hun herinneringen aan hun kindertijd tastbaar te maken via brieven en voorwerpen uit die tijd.

Resultaat Dit bleek een van de meest complexe tentoonstellingen te worden die we tot dan toe hadden gerealiseerd. Want met alleen de verhalen van de oorlogskinderen zou de bezoeker een te geromantiseerd beeld van de oorlog kunnen krijgen. Alle facetten die een oorlog zo afschuwelijk maken, moesten een plek krijgen in een ruimte van slechts tien bij tien meter om de verhalen in de juiste context te plaatsen. Er werd besloten om ieder oorlogskind een eigen vitrinekast te geven. Een kast die als een scheefgezakte zuil met donker glas in de grond lijkt weg te zakken. Door bij zo een kast op een grote vloerknop te stappen, krijgen bezoekers stapsgewijs de inhoud te zien via op voorwerpen gerichte spots die één voor één aan gaan. Wie gepakt wordt door een verhaal, krijgt verwijzingen naar een twee verdiepingen tellende, kamerbrede kast van tien meter breed en vijf meter hoog die tegen de achterwand van de zaal staat opgesteld. Achter meer dan negentig laden en kastjes gaat alles wat met de oorlog te maken heeft schuil in de vorm van originele tekeningen, voorwerpen, brieven en film- en audiofragmenten. Van verzetsstrijd tot NSB, van hongersnood tot bevrijding, van kinderen tot volwassenen. Links en rechts van de kast bevinden zich twee plaquettes met de namen van de duizenden Haagse kinderen die de oorlog niet hebben overleefd.